Uitnodiging voor de vrouw van mijn hart

Onvoorstelbaar veel gezichten en stemmen van vrouwen mocht ik zien en horen vanaf 1998. Ik heb met aandacht naar ze gekeken en geluisterd. Ik begreep dat ze gezien en gehoord wilden worden, zoals dat voor elk mens geldt, en ook voor mij. Als we elkaar herkennen en begrijpen, dan ontstaat er een samensmelten van ideeën en vergroot onze energie, en kunnen we meer aan, dan als we alleen staan. We kunnen scheppers zijn als we alleengaand zijn, jazeker. Maar in samengaan worden wij ook scheppers van een Samen en een Wij.

Toch heb ik als vrije geest geleerd dat het alleen kunnen staan en de onvoorwaardelijke liefde in mij vinden en voelen, voorwaarde is om op een vrije en gezonde manier in de liefde met een ander te kunnen bewegen. Om ruimte te laten en ruimte te vragen. Niet om onbeschikbaar of ongrijpbaar te zijn, maar om de schoonheid van liefde, zich vanzelf te laten ontvouwen. Met rust en helderheid over wat bij mij en jou past. Niet om de geliefde te willen bezitten of vasthouden, maar om haar vanuit een vrije beweging nieuwsgierig tegemoet te treden, als een bloem die zonlicht en voeding nodig heeft op regelmatige tijden, en om haar elke keer weer met oplettende ogen te aanschouwen. Dat vergt moed en zekerheid in jezelf om de kwetsbaarheid die dat ook soms meebrengt, toe te laten, omdat het kunnen behouden van hartstocht dat nou eenmaal van ons vraagt.

Als we willen verlangen, willen dromen en geboeid en geraakt willen blijven, zullen we zekerheid moeten loslaten. Weten wat je hebt en geborgenheid zijn menselijke behoeften, maar ze gaan slecht samen met groei en passie. Als de mens zekerheid heeft gevonden, dan groeit op termijn het onderhuidse verlangen naar passie, zoals we dat voelden toen we nog twee afzonderlijke individuen waren, en elkaar daardoor onweerstaanbaar vonden. Elkaar bewonderden om die sprankeling die we lieten zien, als we stevig op onszelf vertrouwden en straalden als we deden waar ons hart lag. Als we onszelf verliezen in het samen en versmelten met zekerheid en onze unieke individualiteit vergeten en verwaarlozen, dan verliezen we ook onze hartstocht voor elkaar, en wat ons beide uniek maakt, ook voor die ander. Vuur heeft lucht nodig om te kunnen branden en passie heeft een terugkerende beweging van afstand en nabijheid nodig.

Als ik kijk naar mijn traumatisch verleden, dat ik overwon en waar ik trots over ben, is het besef en begrip over liefhebben diep tot mij doorgedrongen in elke cel van mijn lijf, in elke overtuiging van mijn hoofd en vooral in mijn hart en ziel. Het onvoorwaardelijk liefhebben en die belangrijke warmte ontbrak in mijn kindertijd en puberteit. Het leidde ertoe dat ik liefhebben grondig (onder)zocht maar vooral in mijzelf moest ontwikkelen. Dat was een ingrijpend proces maar zeer bevrijdend toen ik het weloverwogen doorliep en er sterk uitkwam.

Conventionele huisje-boompje-beestje structuren, zekerheden inbouwen via contracten, waarin we beloven elkaar nooit in de steek te laten, is niet het geloof dat ik over liefhebben heb en wat de realiteit ons vaker laat zien. Mijn relatie met mij, vormt de voedingsbron voor alle relaties die ik aantrek of die ik liever vermijd, en de manier waarop ik in een liefdesrelatie wil liefhebben. Dat wil ik vanuit vrijheid en vrije wil. Zeker in de diepgaande liefdesrelatie valt er niets te beheersen of uit te sluiten. Relaties zijn dynamisch en kunnen veranderen, omdat wij kunnen veranderen en groeien. Soms zijn we kort samen, soms langer, soms een leven lang. Trouw zijn aan je natuur en trouw zijn aan je ware zelf, die diepste zelf, die we vaak pas ontdekken ín onszelf of kunnen zien bij een ander, als we Zelf diep zijn gegaan, blijkt de basis voor werkelijke vervulling. Het levert ook innerlijke vrijheid op en grote helderheid over het diepste in ons, als we het noodzakelijk innerlijk werk hebben gedaan, waardoor we tot die helderheid en innerlijke vervulling zijn gekomen. De diepte en veelzijdigheid van alle verschillende delen in mij, die ik door die innerlijke tocht kon ontwikkelen, is wat mij gelukkig en intens dankbaar maakt. Alle delen geef ik aandacht, zonder het belang van liefde delen te vergeten.

Een vrouw die dat begrijpt en aanvoelt, zal die ruimte ook kunnen geven, omdat ze vertrouwen in zichzelf heeft en vervulling ook niet meer buiten zichzelf zoekt. Die wijsheid maakt haar voor mij onweerstaanbaar en een vrouw van mijn hart. Een vrouw die ik heel graag speels ontdek en ontmoet, in de vrije ruimte waar de zon schijnt, waar het leven veelal ongecompliceerd is, waar woorden diep gaan, de aanraking teder en vurig is, waar bewustzijn en begrip vol en diep zijn. Een metafoor van de zee waar ik ook hartstochtelijk van hou: soms woelig, soms sereen, met een wijdse horizon, de rust van de glinstering op het water en het vertrouwen dat alles is zoals het moet zijn, tijdens alle wisselende seizoenen van de natuur, zoals ook onze diverse levensfasen wisselend kunnen zijn, en tot een andere focus en nieuwe aantrekking kan leiden.

De emotionele, intellectuele en fysieke chemie met een vrouw, die dat ook begrijpt en heeft doorleefd, is een zeldzaam geschenk.

Indien dit allemaal met jou resoneert wijze mooie vrouw, voel je welkom!

Miranda Nanda Maria van Dijk

Klik hier om mij te mailen

© 2019-2020 Miranda Nanda Maria van Dijk – HTP Human Transformation Projects – Bohemian Publishing